Daje bydłu pokarm jego, Młodym krukom, gdy do niego wołają.
Psalm 147:9
Żaden grzesznik nigdy nie modli się prawdziwie, jeśli Chrystus nie modli się razem z nim. Nie widać Go ani nie słychać, ale Jezus nigdy nie porusza głębi twojej duszy, samemu nie będąc poruszonym. O grzeszniku! Kiedy twoja modlitwa przychodzi przed Boga, to jest ona czymś zupełnie innym od tego co wychodzi z twoich ust. Czasami przychodzą do nas biedni ludzie z petycjami do jakiejś firmy albo do jakiejś ważnej osobistości. Przynoszą nam te petycje i proszą nas, abyśmy je odpowiednio poprawili. Są one bardzo źle przeliterowane, napisane w bardzo dziwny sposób, a my możemy tylko domyślać się o co im chodziło, aż w końcu załapiemy. Najpierw robimy dla nich stosowną kopię dokumentu, a następnie przedstawiwszy ich sprawę i podpisujemy się naszym nazwiskiem pod spodem. Jeśli więc chcemy im pomóc, ludzie ci oczywiście otrzymują to, o co poprosili poprzez moc naszego imienia znajdującego się na dole petycji. To samo czyni Pan Jezus Chrystus z naszymi biednymi modlitwami. Czyni On dla nich stosowną kopię, przypieczętowuje je swoją odkupieńczą krwią, podpisuje się swoim imieniem, a następnie idą one przed Boży tron. Jest to twoja modlitwa, ale również i jego. A ponieważ jest to również jego modlitwa, zawsze zostaje ona odpowiedziana. A oto decydujący argument: skoro samotne kruki zostają usłyszane, jeśli ich nieznaczne krakanie powoduje, że dostają to, czego chcą, to o ileż więcej uzyskają stęsknione petycje biednego, trzęsącego się grzesznika, który mówi: „W imieniu Jezusa”, oraz który może zawrzeć wszystkie swoje argumenty błogosławionym wołaniem: „Pan Jezus jest tego godzien; O Panie, daj mi to dla jego imienia”.
Więcej fragmentów kazań: http://ewangeliczni.forumowisko.net/fragmenty-kazan-vt122,10.htm#1022
Jaki los będzie musiał spotkać tych, którzy zapierają się Chrystusa, po przejściu na tamten świat? Być może niektórzy po śmierci będą mieć jakąś nadzieję w swoich umysłach i przyjdą przed Sędziego mówiąc: „Panie, Panie, otwórz mi”. „Kim jesteś?” „Panie, przystępowałem do Wieczerzy Pańskiej – Panie, byłem członkiem kościoła, ale nadeszły bardzo trudne czasy. Matka kazała mi porzucić religię, biznes źle mi szedł, tak ze mnie kpiono, że nie mogłem tego wytrzymać. Panie, popadłem w złe towarzystwo, i kusili mnie ci ludzie – nie mogłem się temu oprzeć. Byłem twoim sługą – kochałem cię – zawsze miałem miłość do ciebie w swoim sercu, ale nie dałem rady – zaparłem się ciebie i ponownie wróciłem do świata”. Co odpowie Jezus? „Nie znam cię, nie wiem po co tu stoisz”. „Ale Panie, chcę, żebyś był moim obrońcą”. „Nie znam cię!” „Ale Panie, ja nie mogę wejść do nieba jeżeli nie otworzysz bramy – otwórz ją dla mnie”. „Nie znam cię, nie znam cię”. „Ale Panie, moje imię było zapisane w spisie członków kościoła”. „Nie znam cię – zapieram się ciebie”. „Ale ja krzyczę, czy to dla ciebie nic nie znaczy?” „Ty nie słuchałeś mnie – zaparłeś się mnie, i ja cię teraz zapieram”. „Panie, daj mi najniższe miejsce w niebie, chcę wejść, by uniknąć gniewu, który na mnie czeka”. „Nie, ty nie tolerowałeś najniższego miejsca na ziemi, nie będziesz też cieszył się najniższym miejscem tutaj. Miałeś wybór i wybrałeś zło. Musisz teraz ponieść konsekwencje swojego wyboru. Byłeś plugawy, będziesz plugawy na wieczność. Byłeś nieświęty, będziesz nieświęty na wieczność”.
