Czczenie Ojca (John MacArthur)

Terminologia, którą posługiwał się Jezus mówiąc Samarytance przy studni o Bogu w ewangelii Jana rozdz. 4 jest istotna. Cała Jego rozmowa na temat czczenia Boga skupiała się na ważności należytej odpowiedzi na właściwe zrozumienie natury Boga. Powiedział On kobiecie, że miejsce czczenia Boga nie jest najważniejszą kwestią. Problemem nie jest to gdzie czcisz, ale kogo czcisz i jak czcisz.
W rozmowie z kobietą przy studni, Jezus użył dwóch rzeczowników odnoszących się do czczenia „kogo” – Ojca i ducha – esencjalne części w zidentyfikowaniu jedynego i prawowitego podmiotu prawdziwego czczenia.
We wcześniejszych rozdziałach przyjrzeliśmy się z bliska niektórym Bożym atrybutom. Zobaczyliśmy, że Bóg jest osobowym, duchowym, trójjedynym bytem który jest niezmierzony, wszystko-wiedzący i święty. W kontekście ewangelii Jana rozdz. 4, Jezus podsumowuje to wszystko dla kobiety przy studni i określa to następująco: prawdziwy czciciel musi postrzegać Boga jako Ojca i jako ducha.
Mówiliśmy o tym, że Bóg jest nieśmiertelnym, niewidzialnym i wszechwiedzącym duchem (rozdz.4). On nie może być widziany ani dotykany oraz nie może być reprezentowany przez żadnego idola ani przez jakikolwiek rodzaj podobieństwa. Więc czczenie Mu ofiarowane musi być duchowym czczeniem.
Ale czciciel może mieć koncept świętego, wszechwiedzącego, wszechobecnego, kochającego i sprawiedliwego Boga, który jest duchem i wciąż nie czcić prawdziwego Boga. Najbardziej ogarniającą i najjaśniejszą cechą charakterystyczną prawdziwego Boga jest cecha zawarta w tytule, którego używał Jezus dla Boga częściej niż jakakolwiek inna – Ojciec.
Ojciec był ulubionym tytułem używanym przez Jezusa na określenie Boga. Ewangelie podają siedemdziesiąt siedem razy kiedy Jezus mówi do Boga, i zawsze nazywał Go Ojcem, oprócz przypadku kiedy był na krzyżu, ponosząc sąd z powodu ludzkiego grzechu. Powiedział wtedy: „Mój Boże, Mój Boże, czemu Mnie opuściłeś?” (Mat 27:46).

Trzy razy w ewangelii Jana rozdz. 4, Jezus mówił o czczeniu „Ojca”. W Jana 4:21 czytamy: „czcijcie Ojca”. I na końcu wersetu 23, „Ojciec szuka takich, którzy by Go czcili”.
Koncept ojcostwa Boga jest zwykle źle rozumiany. Kiedy myślimy o Bogu jako Ojcu, zwykle myślimy o Bogu jako o naszym, kochającym Ojcu. My jesteśmy Jego dziećmi, a On jest naszym Ojcem, a my czcimy Go nie tylko jako niezmierzonego, wszechobecnego, wiecznego, wszechwiedzącego ducha, ale także jako serdecznego, kochającego, osobistego Ojca. I Bóg jest tym wszystkim. Ale tylko raz Jezus odnosi się do Boga jako „nasz Ojciec” i nie był to bezpośredni zwrot do Boga, ale przykładowa modlitwa, jak treść tej modlitwy wykazuje, ponieważ Jezus nie mógłby prosić o przebaczenie (Mat. 6:9). Kilkakrotnie w tym samym rozdziale Jezus odnosi się do Ojca jako „wasz Ojciec”, zwracając się do swoich uczniów. Jest więc poprawne żeby myśleć o Bogu jako o naszym Ojcu.
Ale w ewangelii Jana rozdz. 4, i we wszystkich innych przypadkach w Nowym Testamencie, kiedy Jezus odnosi się do Boga jako „Ojciec”, nie mówi On o Bożej relacji ojcowskiej do wierzących. Kiedykolwiek używa On tego pojęcia, Jezus odnosi się do Bożej Ojcowskiej pozycji w Trójcy, zwłaszcza jak ona odnosi się do Niego, czyli do Syna.

W jakim sensie Bóg jest Ojcem Jezusa?

Poprzez odniesienie się do Boga jako Swojego Ojca, Jezus nie mówił, że ma On pochodzenie od Boga albo, że jest On Jego potomkiem. Sedno relacji Ojciec-Syn wewnątrz Trójcy nie polega na tym, że Jezus pochodzi od Boga Ojca, albo, że został On stworzony albo, że ma On w Nim Swój początek. Jezus jest odwiecznym bytem, nie pochodzącym od nikogo.
Także nasz Pan nie odnosi się głównie do swojego poddaństwa do woli Ojca. Chociaż elementy autorytetu i poddaństwa wchodzą w skład relacji Ojciec-Syn, nie jest to główny akcent.
Raczej ważność relacji pomiędzy nimi polega na tym, że Syn jest tej samej esencji, tej samej natury co Ojciec. Użycie tego tytułu przez Jezusa miało na celu wyrażenie równości Jego bóstwa. Ojciec i syn posiadają tę samą naturę i cechy. Kiedy Jezus powiedział, że Bóg był Jego Ojcem, stwierdził On, że jest równy z Bogiem i Żydzi Mu współcześni poprawnie rozumieli znaczenie Jego słów.
W ewangelii Jana 5:17 czytamy odpowiedź Jezusa do Żydów, którzy prześladowali Go za to co zrobił On w Szabat: „Mój Ojciec aż dotąd działa i Ja działam”. Jak oni zrozumieli te słowa? Werset 18 mówi nam: „Żydzi tym usilniej starali się o to, aby go zabić, bo nie tylko łamał sabat, lecz także Boga nazywał własnym Ojcem, i siebie czynił równym Bogu”.
I było to rzeczywiście dokładnie to, o czym On mówił. Mówił On o równości Jego bytu do bytu Ojca, o równości esencji, natury i bóstwa. Jezus jest Bogiem, w takim samym sensie jak Ojciec jest Bogiem, a kiedy Jezus nazwał Go Ojcem, było jasne dla wszystkich słuchaczy o co Mu chodzi.
W ewangelii Jana 10:29, Jezus mówi, „Ojciec mój, który mi je dał, jest większy nad wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki Ojca”. Następnie idzie On krok dalej w wersecie 30: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.
Następny werset mówi nam, że Żydzi podnieśli kamienie, aby Go ukamienować

Jezus odpowiedział im, „Ukazałem wam wiele dobrych uczynków z mocy Ojca mego; za który z tych uczynków kamienujecie mnie? Żydzi odpowiedzieli Mu, „Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo i za to, że Ty, będąc człowiekiem, czynisz siebie Bogiem” [wersety 32-33].

Kiedy Jezus powiedział, że Bóg był Jego Ojcem, oni wiedzieli, że chodziło Mu o to, że posiada On esencję Boga. Dowodził On swojego bóstwa, zapewniając, że był On równy suwerennemu, świętemu Bogu.
Ewangelia Jana rozdz. 17 przedstawia wielką modlitwę do Ojca tej nocy której został aresztowany. Zaczyna On:

„Ojcze! Nadeszła godzina; uwielbij Syna swego, aby Syn uwielbił ciebie; jak mu dałeś władzę nad wszelkim ciałem, aby dał żywot wieczny tym wszystkim, których mu dałeś. A to jest żywot wieczny, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś.” (wersety 1-3)

Więc ponownie zrównuje On Siebie z Ojcem i mówi, że życie wieczne znajduje się w poznaniu Jego w takim samym stopniu jak w poznaniu Boga. W wersecie 5 mówi On: „A teraz Ty mnie uwielbij, Ojcze, u siebie samego tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim świat powstał”. Jest to jasne stwierdzenie, że Jezus i Bóg Ojciec są i zawsze byli równi.
W ewangelii Mateusza 11:27 czytamy, że Jezus powiedział, „Wszystko zostało mi przekazane przez Ojca mego i nikt nie zna Syna tylko Ojciec, i nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”. Pan powtarza niepowtarzalną esencjalną jedyność Ojca i Syna. Bliskość poznania Ojca i Syna nie jest możliwa do pojęcia jakąkolwiek ludzką percepcją.
W ewangelii Jana 14:9 Jezus mówi Swoim uczniom, „Kto mnie widział, widział Ojca”. Jest to podsumowanie prawdy nauczania Jezusa, że jest On Synem Bożym. Za każdym razem kiedy nazywał Boga Swoim Ojcem było to wyraźne, bezpośrednie stwierdzenie Jego bóstwa, Jego równości z Bogiem.

Z książki „The Ultimate Priority – John MacArthur on Worship”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: