Dwie formy pychy: Chełpienie się i Użalanie się nad sobą (John Piper)

Chełpienie się jest odpowiedzią pychy na sukces. Użalanie się nad sobą jest odpowiedzią pychy na cierpienie. Chełpienie się mówi: „Zasługuję na admirację ponieważ osiągnąłem tak wiele”. Użalanie się nad sobą mówi: „Zasługuję na admirację ponieważ tak wiele wycierpiałem”. Chełpienie się jest głosem pychy w sercu silnego, użalanie się nad sobą jest głosem pychy w sercu słabego. Chełpienie się brzmi samo-wystarczalnie, Użalanie się nad sobą brzmi jak poświęcanie się. Powodem dla którego użalanie się nad sobą nie wygląda jak pycha jest to, że wygląda na bycie w potrzebie. Ale ta potrzeba powstaje ze zranionego ego, a pragnieniem nie jest naprawdę to żeby inni widzieli ich jako bezsilnych ale jako bohaterów. Potrzeba, którą czuje użalanie się nad sobą nie pochodzi z poczucia bezwartościowości ale z poczucia niezauważonej wartości. Jest to odpowiedź pychy, której nie przyklaskiwano.

Artykuł pochodzi ze strony: http://www.reformedvoices.com/search/label/John%20Piper

1 komentarz

  1. bgfrhb said,

    17 stycznia, 2019 @ 6:42 pm

    Krótko i mądrze


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: