Zbroja Boża

Książka „Dzieje Ludzkiej Duszy” Johna Bunyan’a jest alegoryczną historią wojny Króla Szaddaja (Boga) z Diabłem (zwanym Diaublosem) o Ludzką Duszę, którą symbolizuje warowne średniowieczne miasto. Diabeł wypowiada tam mowę do mieszkańców Duszy pragnąć zyskać ich lojalność. Zaleca im wyposażyć się w diabelską zbroję, aby nie dać się zdobyć przez miłość Boga i nie dać zastraszyć się strasznym Sądem. Zbroja ta jest przeciwieństwem zbroi Bożej w którą powinien wyposażyć się każdy chrześcijanin aby móc odpierać ataki diabła.

W książce Bunyan’a Diabeł przemówił do miasta Dusza:

1. Moim hełmem inaczej zwanym ochroną głowy, to nadzieja, że wszystko będzie w końcu dobrze, niezależnie od tego, jakie życie prowadzicie. Taki właśnie hełm posiadali ci, którzy twierdzili, że dany im będzie pokój, chociaż według uznania serca swego chodzić będą, „przydawając pijaństwo do pragnienia” (5 Mojż. 29, 19); jest to ze wszech miar doświadczona część zbroi, a kto ją posiada i umie ją zachować, temu nie może zaszkodzić żadna strzała, pocisk, miecz, ni tarcza; zachowaj zatem na głowie swojej ten hełm, a unikniesz wielu ciosów, moja Ludzka Duszo!

2. Napierśnik jest zrobiony z żelaza; został wykuty w moim własnym kraju przeze mnie osobiście i wszyscy moi żołnierze są nim przyodziani (Obj. 9, 9); mówiąc językiem potocznym jest to twarde serce, twarde jak żelazo, serce, które nie jest zdolne więcej do odczuwania czegokolwiek – niczym kamień (Ezech. 2, 4). Jeśli takie serce mieć będziecie i jeśli ono takim pozostanie, to nie przezwycięży was ani łaska, ani też nie przestraszy was sąd. Tę część zbroi musi więc przywdziać koniecznie każdy z was, który nienawidzi Szaddai i który pragnie z nim walczyć pod moimi sztandarami.

3. Mieczem moim jest język, który jest zapalony od ognia piekielnego i który potrafi uginać się, aby mówić złe rzeczy o Szaddai, jego Synu, jego drogach i jego ludzie (Ps. 57, 5; 64, 4; Jak. 3, 6). Używajcie go; został po tysiąckroć wypróbowany! Kto go ma i zachowuje, a używa go w sposób w jaki ja sobie tego życzę, nigdy nie może zostać pokonany przez mego wroga.

4. Tarczą moją jest niewiara, czyli innymi słowy powątpiewanie w prawdziwość słowa, albo wszystkich tych wypowiedzi, które dotyczą sądów oczekujących w myśl postanowień Szaddai wszystkich złych ludzi. Używajcie tej tarczy; wielokrotnie próbował on ją już zniszczyć, i trzeba przyznać, że niekiedy została ona nieco uszkodzona, ale ci, którzy zapisali dzieje wojen między Emanuelem i moimi sługami, pisali wyraźnie, że nie mógł on uczynić tam wielu cudów dla niedowiarstwa ich (Mar. 6, 5-6). Poprawne władanie tą moją bronią polega na nie przyjmowaniu wiarą żadnej rzeczy jako prawdziwej, obojętnie jakiej i przez kogo do wierzenia podanej. Jeśliby ktoś mówił o sądzie – nie dbajcie o to; jeśli o miłosierdziu – nie dbajcie o to; jeśliby Szaddai obiecywał, a nawet przysięgał, że nie uczyni Ludzkiej Duszy nic złego, a tylko dobro, gdy mu się podda (Ezech. 33, 11) – nie zwracajcie uwagi na to, co mówi i kwestionujcie prawdziwość wszystkich jego słów. Oto, w jaki sposób należy właściwie posługiwać się tarczą niedowiarstwa i co winni czynić moi słudzy. Kto by czynił co innego, daje dowód, że mnie nie miłuje i takiego uważam li tylko za mego wroga.

5. Dalszą częścią mej znakomitej zbroi, mówił dalej Diabolus, to niemy, nigdy nie modlący się duch; taki duch, który nienawidzi proszenia o litość. Starajcie się zatem, moi drodzy mieszkańcy Ludzkiej Duszy, abyście z całą pewnością nie zaniedbali użyć i tej części mojej zbroi. Błagać o zmiłowanie? Nigdy nie czyńcie tego, jeśli pragniecie być moimi. Wiem o tym, że jesteście dzielnymi ludźmi, pewny też jestem, że zbroja, w którą was przyodziałem, jest ze wszech miar doświadczoną. Niech zatem zwracanie się do Szaddai o łaskę będzie dla was czymś obcym. Poza tym wszystkim posiadam jeszcze młoty, strzały ogniste i śmierć – wszystko to znakomita broń podręczna, bardzo przydatna w użyciu”.

1. Hełmem diabła jest posiadanie fałszywego pokoju w sercu. Nawet jeśli ktoś żyje nikczemnym życiem, to i tak może nie widzieć w tym żadnego niebezpieczeństwa.

2. Pancerzem diabła jest posiadanie zatwardziałego serca. Można tak stłumić swoje sumienie, że niewierząca osoba może przestać obawiać się Bożego sądu.

3. Mieczem diabła jest zły język. Bezbożna osoba może być tak nikczemna w wypowiadaniu bluźnierstw o Bogu i w kpieniu z Bożych ludzi, że stanie się to dla niej sposobem na zaspokajanie swojej pychy życia.

4. Tarczą diabła jest niewiara i wątpienie w prawdę Bożego Słowa. Straszną nikczemnością jest niewierzenie, że kochający Stwórca nie jest dobry dla tych, którzy wzywają Jego imienia.

5. Diabeł wszelkimi sposobami będzie zniechęcał ludzi do przelania swojego serca w modlitwie do Boga. Chce on sprawić abyśmy byli głusi na Boże kierownictwo. Człowiek spętany tym diabelskim kłamstwem będzie zbyt pyszny by wołać do Boga o miłosierdzie i nie będzie zabiegał o podobanie się Bogu, ale ludziom – nawet poprzez obłudną modlitwę.

A teraz zobaczmy jaka jest zbroja Boża:

Efez. 6:10-18
10. W końcu, bracia moi, umacniajcie się w Panu i w potężnej mocy jego.
11. Przywdziejcie całą zbroję Bożą, abyście mogli ostać się przed zasadzkami diabelskimi.
12. Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich.
13. Dlatego weźcie całą zbroję Bożą, abyście mogli stawić opór w dniu złym i, dokonawszy wszystkiego, ostać się,
14. Stójcie tedy, opasawszy biodra swoje prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości
15. I obuwszy nogi, by być gotowymi do zwiastowania ewangelii pokoju,
16. A przede wszystkim, weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste pociski złego;
17. Weźcie też przyłbicę zbawienia i miecz Ducha, którym jest Słowo Boże.
18. W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modły w Duchu i tak czuwajcie z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych

Mamy opasać swoje biodra swoje prawdą (w. 14).
Oznacza to, że musimy stać w prawdzie przed Bogiem i ludźmi. Nie możemy udawać, że wszystko jest z nami w porządku kiedy trwamy w grzechu. Musimy wyznawać Bogu wszystkie nasze grzechy, a jeśli nie możemy pokonać jakiego grzesznego przywiązania, to powinniśmy prosić o pomoc innych chrześcijan, którzy mogą usłużyć radą i modlitwą za nas.

Pancerz sprawiedliwości (w. 14)
Musimy żyć świętym życiem. Nie możemy pozwolić na grzech w naszym życiu. Jesteśmy w ciągłej wojnie, nie możemy zachowywać się jak cywile.
Jeśli nie wystrzegamy się grzechu, to pozwalamy aby szatan wtłaczał swoje pokusy poprzez śmianie się z grzechy w telewizji, światową muzykę, to w końcu upadniemy. Jeśli trwamy w takiej letniości to nasze życie będzie bezowocne, stracimy niebiańskie nagrody, będziemy pragnąć ziemskich przyjemności, stracimy błogosławieństwa, które Bóg dla nas przygotował. Dlaczego chrześcijanie są smutni, nie ma w nich radości – ponieważ nie ma w nich radości.

Obuwie aby być gotowymi do zwiastowania ewangelii pokoju (w. 15)
Nawet jeśli żołnierz rzymski był potężny, jeśli zraniły stopę to stałby się bezużyteczny w boju.
Tak samo i my musimy mieć zawsze na swoich stopach duchowe obuwie, aby nie poddawać się pokusom. Bo jeśli popadniemy w jakiś częsty grzech, to staniemy się bezużyteczni – i to niezależnie jak dojrzałymi chrześcijanami jesteśmy. Wszystkie nasze zagrożenia pochodzą z miłowania świata:
15. Nie miłujcie świata ani tych rzeczy, które są na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca.
16. Bo wszystko, co jest na świecie, pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha życia, nie jest z Ojca, ale ze świata. (1 Jana 2:15-16)
Te grzechy mogą nas łatwo usidlić. Dlatego nie możemy pozwolić aby zniewolenie grzechem było przeszkodą na naszej drodze. Nie możemy podążać za naszymi pożądliwościami, ale nasze nogi mają być zawsze gotowe do zwiastowania ewangelii pokoju. Musimy pamiętać, że mamy za sobą Boga i nie musimy niczego się obawiać, ale iść tam gdzie nas posyła. I nic nie stoi nam na przeszkodzie w dokonaniu wszystkiego co nam zostało przez Boga powierzone, jeśli tylko wiernie będziemy chodzić ścieżkami Pańskimi.

Tarcza wiary (w. 16)
Wiara i ufność Bogu jest dla chrześcijanina tarczą, która szybko może zgasić wszelkie strzały złego, czyli pokusy. Szatan zawsze chce ukazać grzech jako coś atrakcyjne, a my często mu wierzymy. Zawsze kiedy grzeszymy nie wierzymy Bogu, a ufamy podszeptom diabła. Ale to Bóg tak naprawdę wie co jest dla nas najlepsze i musimy mu w tym zaufać, jeśli mamy wygrać walkę z szatańskim przeciwnikiem.
Musimy wierzyć w dobroć Boga. Ufanie w siebie czy w innego człowieka jest głupotą. Jedyną istotą na świcie, która jest godna zaufania jest Bóg. Jeśli będziemy ufać mu we wszystkich dziedzinach życia, to będzie On nas prowadził i zapewni On nam wszystko czego potrzebujemy.

Hełm zbawienia (w. 17)
Co oznacza mieć hełm zbawienia?
Oznacza to, że Boże zbawienie ma być ciągle obecne w naszych umysłach. Jesteśmy zbawieni – grzech nie ma nad nami żadnej mocy. Nie mamy powodu aby się zniechęcać, nawet gdy jest nam trudno – nie powinno to wywoływać w nas zwątpienia.

Wiąże się z tym dobra dla nas wiadomość – nie możemy utracić naszego zbawienia. Szatan bardzo dobrze potrafi zamącić i w ten sposób ukraść radość z serca chrześcijanina, żeby martwił się o wiele rzeczy, ale najbardziej chciałby aby nie był pewny swojego zbawienia. Jeśli żyjesz tak jak ludzie ze świata, to zbadaj siebie czy jesteś dzieckiem Bożym. Ale jeśli uwierzyłeś Jezusowi jesteś zbawiony teraz, to nigdy nie przestaniesz nim być i nie musisz obawiać się, że Bóg cię opuści.

Filip. 1:6
6. Mając tę pewność, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je też pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa.

Jan. 10:28-29
28. I Ja daję im żywot wieczny, i nie giną na wieki, i nikt nie wydrze ich z ręki mojej.
29. Ojciec mój, który mi je dał, jest większy nad wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki Ojca.

Nie zrobiliśmy nic aby zasłużyć sobie na swoje zbawienie i dlatego nie możemy również zrobić nic żeby je utracić. Życie wieczne otrzymaliśmy za darmo, w prezencie od Boga. On na dotrzyma do końca, że wytrwamy w wierze – nie mamy powodów aby w to wątpić.
A więc gdy mamy na swojej głowie hełm zbawienia, to będziemy pewni tego, że czeka nas życie wieczne i chętnie podejmiemy się każdego zadania jakie Bóg nam przygotował.

miecz Ducha, którym jest Słowo Boże (w. 17)
Musimy znać Słowo Boże i potrafić stosować je w swoim życiu.

13. Aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej,
14. Abyśmy już nie byli dziećmi, miotanymi i unoszonymi lada wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp, prowadzący na bezdroża błędu (Efez. 4:13-14)

Do całej zbroi Bożej nie możemy zapomnieć o modlitwie. Werset 18 z szóstego rozdziału Efezjan mówi:

W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modły w Duchu i tak czuwajcie z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych

– jak często? W każdym czasie, czyli zawsze
– nasze modlitwy muszą być w Duchu, czyli musimy poddać się jego prowadzeniu. Nie możemy modlić się o rzeczy, które są dla nas nie potrzebne. Najpierw należy modlić się aby Bóg ukazał nam jaka jest Jego wola.
– jak wytrwale powinniśmy się modlić? Z całą wytrwałością. Gdy nie widzimy natychmiastowych rezultatów, to nie możemy się zniechęcać.

Cytaty z książki „Dzieje Ludzkiej Duszy” zostały wzięte ze strony:

http://www.czytelnia.jezus.pl/ksiazki/dzieje_ld_3.html

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: