Bóg siedzący na tronie (Charles Spurgeon)

Ludzie pozwolą Bogu znaleźć się wszędzie, byle nie na swoim tronie. Pozwolą Mu na przebywanie w swoim warsztacie, gdzie kształtuje On planety i stwarza gwiazdy. Pozwolą Mu na przebywanie w swoim skarbcu, by rozdawał swoje dary i przydzielał nagrody. Pozwolą Mu na podtrzymywanie kuli ziemskiej oraz jej filarów, na włączanie lamp nieba, lub na rządzenie falami nieustannie poruszającego się oceanu. Ale kiedy Bóg zasiada na swoim tronie, Jego stworzenia zgrzytają zębami. My natomiast głosimy Boga siedzącego na tronie, głosimy, że ma On prawo do robienia tego, co uzna za słuszne z tymi, którzy należą do Niego, do pozbywania się swoich stworzeń według swego upodobania, bez pytania ich o to jakie mają zdanie na ten temat. Gdy to głosimy, ludzie reagują syczeniem i wyklinaniem nas. Nie chcą oni tego słyszeć, bo Bóg, który jest na swoim tronie nie jest Bogiem, którego kochają. Lecz my uwielbiamy głosić Boga, który jest na swoim tronie. Ufamy Bogu, który siedzi na swoim tronie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: