John Nelson Darby – heretyk

Mój artykuł Pochwycenie wymyślone przez heretyków wywołał różne reakcje wśród protestantów – przez zwolenników Pochwycenia przed Uciskiem został odebrany negatywnie, natomiast przez zwolenników Pochwycenia po Ucisku – pozytywnie. Przez jednego ze zwolenników teorii Johna Nelsona Darby’ego (czyli Pochwycenie przed Uciskiem) zostałem poproszony o wymienienie herezji głoszonych przez tego człowieka. Oto fragmenty krytyki nauczań Darby’ego napisanej przez Jamesa Granta, którego rekomendację ma słynny kaznodzieja Charles H. Spurgeon.

Charles Spurgeon:

Pan Grant wielce przysłużył się kościołom dzięki swojemu opracowaniu Herezje Braci Plymuckich, które, jak ufamy, opublikuje on w oddzielnym wydaniu. Prawie niemożliwe jest (nawet dla niego) by zbyt ostro wypowiedzieć się o tej szkodliwej mocy, której sekretny, ale gwałtowny wzrost jest jednym z najciemniejszych znaków naszych czasów. Nasze obszerne fragmenty mają na celu rozbudzenie pragnienia przeczytania całego dzieła. Tak Pan Grant pisze o ich błędach:

[…]

„Odrzucenie doktryny kapłańskiego celu posłuszeństwa Chrystusa przez Braci Plymuckich (w którą wierzyły wszystkie ewangeliczne denominacje w całej historii kościoła), łączy się z równie całkowitym odrzuceniem innej doktryny, którą olbrzymia większość wierzących uważa za należącą do najważniejszych. Mam na myśli doktrynę przypisanej sprawiedliwości Chrystusa. Bracia Plymuccy nie tylko ogłaszają, iż doktryna ta jest całkowicie niebiblijna, ale zdają się mieć do niej wyjątkową awersję.

[…]

Po tym jak dosyć wyczerpująco opisałem śmiertelne herezje przyjęte oraz nauczane przez Braci Plymuckich odnośnie niektórych z najważniejszych doktryn ewangelii, jestem pewien, że moi czytelnicy nie będą zaskoczeni innymi poglądami, niezależnie jak niebiblijnymi czy zgubnymi, które zostały przyjęte przez darbystów i które chcą gorliwie propagować. Pośród nich jest doktryna mówiąca o tym, że prawo moralne jest rzeczą, z którą wierzący w Chrystusa nie mają nic wspólnego, nawet jako zasada życia. Ta doktryna szerzona jest zarówno w pismach darbystów, jak również w ich ‚nauczaniu’ ustnym…

[…]

Bracia Plymuccy nie użyją Modlitwy Pańskiej, ponieważ zawiera ona wyrażenie ‚przebacz nam nasze winy” i nie uczynią wyznania grzechów w tym sensie, w jakim normalnie rozumiane jest znaczenie tych słów. Czyniąc tak postępują co najmniej niekonsekwentnie. Jeśli ktoś nie ma grzechów do przebaczenia, logicznie wynika z tego, że nie może mieć niczego, co mógłby wyznawać. Bracia Plymuccy co prawda w ogólny sposób przyznają, że wszyscy jesteśmy ‚biednymi słabymi istotami’, ale kiedy tak mówią, nie przypisują jednoznacznego znaczenia swojej frazeologii.

[…]

Skoro Pan Darby wyznaje zasadę, której się mocno trzyma, że do jakichkolwiek konkluzji dojdzie on sam lub ludzie, którzy są z nim w łączności, są ponad wszelką wątpliwość podyktowane umysłem Ducha, oraz skoro ci darbyści, którzy gromadzą się w Londynie, idą tak dalece, że odrzucają wszystkie inne denominacje, nawet te najbardziej Boże, a sami ‚wierzą, że są jednym i jedynym zgromadzeniem Boga w Londynie‚, to czyż będziemy zaskoczeni, jeśli Pan Darby, jako ‚prorok, kapłan i król’ swojego ugrupowania, będzie stosował doskonały despotyzm w obrębie darbyzmu?”

Źródło: Mr. Grant on „The Darby Brethren”* by C. H. Spurgeon From the June 1869 Sword and Trowel http://www.spurgeon.org/s_and_t/dbreth.htm

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: